Pure Noise Records is lekker bezig. Het label heeft een zwak voor moderne emo-bands. Naast Ben Quad, Arm’s Length en Koyo maakt ook Shoreline deel uit van deze platenmaatschappij. Het is de eerste Duitse band die het Amerikaanse label heeft ingelijfd. Een begrijpelijke beslissing, want het bandgeluid van Shoreline doet erg denken aan acts als Title Fight en The Story So Far. Toch slagen de Duitsers erin zich te onderscheiden van hun Amerikaanse collega’s. De band flirt met popmuziek, post-hardcore en trekt de aandacht met de introspectieve teksten van frontman Hansol Seung.
Op hun vierde langspeler – het tweede album voor Pure Noise Records – met de geniale titel ‘Is This The Low Point Or The Moment After’ perfectioneert Shoreline hun genremix verder. Poppy emorock wordt afgewisseld met pittige poppunk en post-hardcore. Seung is geen opvallend sterke vocalist, maar dat compenseert hij met de intensiteit waarmee hij zingt en schreeuwt. Alsof je naar een soort exorcisme luistert.
Seung spuwt zijn emoties er op zo’n rauwe manier uit dat elk woord keihard binnenkomt. Tekst en instrumentatie sluiten naadloos op elkaar aan en dat zorgt voor een coherente plaat. Soms komt het Duitse accent van de frontman duidelijk naar voren, maar erg storend is dat niet. Zijn teksten over eenzaamheid, ontheemding en onzekerheid zijn universeel en voor iedereen wel herkenbaar. Nergens wordt het pathetisch en dat is knap.
De liefhebber van oldschool emocore met fraaie gitaarsolo’s en een poplaagje kan deze plaat zeker een kans geven. Dit album klinkt energiek en fris. Je voelt in elke vezel van je lijf dat deze band leeft voor hun muziek en dat zorgt voor kippenvel.